Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2020

Προβολή ταινίας: JIYAN'S STORY (ντοκιμαντέρ για τις γυναίκες στη Ροζάβα)

 Η Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Ελληνικού Αργυρούπολης σας καλει την Παρασκευή 2 Οκτώβρη στις 20:00 στην προβολή τoυ JIYAN'S STORY.

Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ του Haluk Unal για τις γυναίκες στη Ροζάβα (στις Κούρδικες περιοχές στη Βόρεια Συρία).
Aυτό το κοινωνικό επαναστατικό πείραμα (κοινωνικής δικαιοσύνης, εθνοτικής, θρησκευτικής, πολιτισμικής συνύπαρξης, οικολογίας και φεμινισμού) που προσπαθεί να διαλύσει η εισβολή του Τούρκικου στρατού

Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

θα συγκεντρώσουμε τρόφιμα και χρήματα (για να αγοραστούν τρόφιμα) για τους Κούρδους πρόσφυγες στο Λαύριο.

Όποιος/α μπορεί, ας φέρει ένα πακέτο ρύζι, ή φασόλια, ή πλιγούρι (όχι ζυμαρικά/μακαρόνια, φακές μόνο κόκκινες....όχι ρούχα)



Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2020

Ανακοίνωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θουκυδίδης για την απαγόρευση από το δήμο Ελληνικού Αργυρούπολης της συνέλευσής του

  ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ!!!  ΓΕΜΑΤΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ- ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΕ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΧΩΡΟ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ-ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ!!!

Συναδέλφισσες-οι,

Λίγες μέρες μετά το άνοιγμα των σχολείων και  χιλιάδες εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς προσπαθούμε να διαχειριστούμε την οριακή κατάσταση πουαντιμετωπίζουμε καθημερινά. Απέναντι σε αυτή την προσπάθεια, η Κυβέρνηση της ΝΔ και το Υπ. Παιδείας, όχι μόνο δεν υλοποιούν τα στοιχειώδη μέτρα για την ασφάλεια των εκπαιδευτικών και των μαθητών αλλά βρήκαν ευκαιρία να επιτεθούν και σε μια σειρά εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, κουνώντας το δάχτυλο για την ατομική ευθύνη που πρέπει να δείχνουμε.

Φιάσκο οι μάσκες και τα παγούρια,  τα πρωτόκολλα του ΕΟΔΥ, η προστασία της υγείας μαθητών  και εκπαιδευτικών,που εκτίθενται σε τεράστιο κίνδυνο.

Χιλιάδες κενά σε όλη τη χώρα , στοιβαγμένοι μαθητές σε εκατοντάδες ακατάλληλες αίθουσες, τραγικές ελλείψεις σε καθαριότητα .

Εργασιακές σχέσεις ακόμα πιο λάστιχο, ακόμα και με 3μηνες συμβάσεις αναπλη-   ρωτών,υποχρεωτική  on line μετάδοση του μαθήματος, πέρα από  κάθε έννοια παιδαγωγικής!

Κι ενώ η κατάσταση ξεφεύγει μέρα με τη μέρα, έρχεται και ο Δήμος Ελληνικού –Αργυρούπολης,πατώντας στα νέα μέτρα της κυβέρνησης για τον covid 19,

ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ,ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ 22/9,ΣΕ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΧΩΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ.

Φαίνεται πως ο κορωνοϊός δεν κολλά στις τάξεις των 225ατόμωνκαι στα σχολεία των εκατοντάδων μαθητών-εκπαιδευτικών,αλλάκολλάειστις διαδικασίες των σωματείων όπου κουβεντιάζεται η άθλια κατάστασηστουςχώρους δουλειάς μας. ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ!!!!!

ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΣΚΥΦΤΟΥΣ, ΑΛΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΥΣ. ΑΠΑΝΤΑΜΕ: ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ ΕΧΟΥΜΕ ΦΩΝΗ!!

Είναι τώρα ανάγκη, για όλους τους παραπάνω λόγους, εκπαιδευτικοί,γονείς,μαθητές, να συνεχίσουμε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, να απαντήσει ο κλάδος με απεργία.

ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΟΡΓΗ!

Η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΩΝ

Για το Δ.Σ

Η Πρόεδρος                                                                                             Η  Γραμματέας

Αγγελονίδη Χριστίνα Έγγραφο1 Ξιφαρά Βάνια

Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2020

ΕΚΔΗΛΩΣΗ Κορωνοϊός: Οικονομικές και πολιτικές συνέπειες και η αναγκαία απάντηση του κινήματος

 Μπορεί η κυβέρνηση να προσπάθησε να μας πείσει πως η αντιμετώπιση του κορωνοϊού στην πρώτη φάση της πανδημίας ήταν ένα σπουδαίο success story, αλλά η πραγματικότητα δεν γεννά αισιοδοξία. Η νέα αύξηση των κρουσμάτων προβληματίζει και δείχνει ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την πανδημία μόνο με καραντίνα και απαγορεύσεις, δεν κάνει τίποτα όμως στο δικό της πεδίο ευθυνών.

Η πολυσυζητημένη ενίσχυση του ΕΣΥ δε συνέβη επί της ουσίας ποτέ, ελάχιστες νέες ΜΕΘ, ενώ δεν υπάρχουν ξανά αρκετά τεστ ώστε να υπάρχει πραγματική εικόνα για την εξέλιξη της πανδημίας. Από την άλλη η κατάσταση για τους εργαζόμενους είναι εξαιρετικά δύσκολη, με τις προβλέψεις για βαθιά οικονομική ύφεση να προμηνύουν έναν πολύ δύσκολο χειμώνα, υγειονομικά, οικονομικά, κοινωνικά.



Το ερώτημα είναι το εξής: Θα δεχτούμε καρτερικά την αντιλαϊκή επίθεση που μαίνεται σε όλα τα πεδία ή θα ορθώσουμε ανάστημα, με ό,τι μέσα έχουμε;
Η θέση της λέσχης, ήδη από την πρώτη φάση της πανδημίας είναι σαφής. Ο αγώνας είναι ο μόνος δρόμος διεκδίκησης και επιβολής αυτών που μας ανήκουν. Δεν αναβάλλουμε τις δράσεις μας. Ίσα ίσα τώρα πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας.
Η ταξική αλληλεγγύη είναι το όπλο μας. Η λέσχη βρίσκεται εδώ και απλώνει χέρι αλληλεγγύης σε κάθε άνθρωπο και συλλογικότητα που το έχει ανάγκη για να αγωνιστούμε από κοινού. Απέναντι στην έξαρση εργοδοτικής αυθαιρεσίας με τις πλάτες της κυβέρνησης που βρήκε ευκαιρία να επιτεθεί σε κάθε εργατικό δικαίωμα εν μέσω κορωνοιού, είμαστε έτοιμοι να επικοινωνήσουμε, να δημοσιοποιήσουμε καταγγελίες και να αγωνιστούμε απέναντι σε κάθε σχετικό περιστατικό. Βρισκόμαστε δίπλα σε κάθε συνάνθρωπό μας που έχει πληγεί οικονομικά, οργανώνοντας δράσεις ανταλλαγής τροφίμων και ειδών, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε συλλογικά την οικονομική εξαθλίωση που μας επιβάλλουν. Είμαστε ανοιχτοί σε κάθε σχετική δράση και κίνηση.
Συμβάλλουμε σταθερά στο πλήθος αγώνων απέναντι στην κυβερνητική κοροϊδία. Ο εμπαιγμός της κυβέρνησης δεν πρέπει να περάσει. Στην πρώτη φάση της πανδημίας, η ωριμότητα και οι θυσίες του λαού έφεραν αποτελέσματα. Σε αυτή τη φάση, μόνο ο αγώνας του λαού μπορεί να καταφέρει να συγκρουστεί με την κυβερνητική ανευθυνότητα. Απαιτούνται άμεσα μέτρα και λεφτά για την ενίσχυση του ΕΣΥ, για την ενίσχυση των εργαζόμενων που έχουν μείνει χωρίς δουλειά το τελευταίο διάστημα, αντί να δίνονται δις για πολεμικούς εξοπλισμούς. Βρισκόμαστε στο πλάι των υγειονομικών, στο πλάι των εκπαιδευτικών και γονιών ώστε να ανοίξουν τα σχολεία με όλα τα απαραίτητα μέτρα, στο πλάι κάθε κοιτίδας αγώνα.
Συνεχίζουμε τη δράση μας με κοινωνική και υγειονομική υπευθυνότητα. Η λέσχη προετοιμάζει μια σειρά πολύμορφων εκδηλώσεων, συζητήσεων και δράσεων το επόμενο διάστημα, τηρώντας όλα τα απαραίτητα υγειονομικά μέτρα. Στεκόμαστε απέναντι στο ρεύμα ανορθολογισμού και συνωμοσιολογίας. Ο ιός είναι εδώ και είναι επικίνδυνος, δεν φτάνουν όμως ούτε οι μάσκες ούτε το κούνημα του δαχτύλου για να καταπολεμηθεί...

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2020

Το φεστιβάλ ταινιών μικρου μήκους Δράμας στη Λέσχη

 To 42ο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας 

επισκέπτεται τη Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Ελληνικού Αργυρούπολης 

τις Πέμπτες 17 & 24 Σεπτέμβρη στις 20:00

Σας περιμένουμε να απολαύσουμε μαζί μικρές δημιουργίες μεγάλης αξίας
Οι προβολές θα γίνουν στην αυλή της Λέσχης μας τηρώντας όλα τα μέτρα ασφαλείας για τον κοροναϊό ενώ σε περίπτωση κακοκαιρίας θα μεταφερθούμε στο εσωτερικό



Δευτέρα 6 Ιουλίου 2020

Τα τραπεζοκαθίσματα εξαπλώνονται Ο ζωτικός μας χώρος λιγοστεύει!


Τις τελευταίες εβδομάδες, ο καθένας και η καθεμία από εμάς αρκεί να κάνει μία μικρή βόλτα στους δρόμους και τις γειτονιές του Ελληνικού και της Αργυρούπολης για να διαπιστώσει πως οι τοπικοί επιχειρηματίες με τις ευλογίες της δημοτικής αρχής του Γ. Κωνσταντάτου αποφάσισαν να κάνουν την κρίση ευκαιρία και ξεκίνησαν να γεμίζουν με τραπεζοκαθίσματα και το τελευταίο εκατοστό δημόσιου χώρου γύρω από τα μαγαζιά τους. Aν και από μία σκοπιά αισθανόμαστε τυχεροί που η δημοτική μας αρχή δεν έδειξε τον ζήλο του δημάρχου στην Αγία Παρασκευή (και δεν έστειλε μπάτσους να ρίξουν χημικά στο 208 ή στην Βάρναλη για παράδειγμα), δεν γίνεται να μην παρατηρήσουμε πως με αυτόν τον ρυθμό σε λίγο καιρό η πόλη μας θα θυμίζει μία απέραντη καφετέρια.

Το ερώτημα επομένως που τίθεται δεν είναι και ιδιαίτερα σύνθετο : Το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής και της καθημερινότητας μας είναι ήδη αλλοτριωμένο και εμπορευματοποιημένο. Γιατί λοιπόν επομένως να έχουμε ανάγκη η εμπορευματοποίηση και η κερδοσκοπία να καταλάβουν ολοκληρωτικά και εκείνο το κομμάτι που μερικές φορές μας δίνει διέξοδο σε όλο αυτό. Τους δημόσιους χώρους δηλαδή.

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα για μας είναι σαφής : Οι δημόσιοι χώροι της πόλης μας δεν μπορούν να γίνουν αποκλειστική ιδιοκτησία κανενός. Γιατί είναι εκείνο το έδαφος πάνω στο οποίο μπορούμε να ξαναχτίσουμε μεταξύ μας εκείνους τους δεσμούς που διαλύει καθημερινά το άγχος, η κατάθλιψη, τα εξοντωτικά ωράρια εργασίας, το σχολείο και η αποξένωση που μας δημιουργεί σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής στην σύγχρονη μητρόπολη. Είναι εκείνο το έδαφος στο οποίο θα αράξουμε για να πιούμε τις μπύρες με τους φίλους μας, θα περάσουμε τον χρόνο από τις κοπάνες μας, θα συζητήσουμε, θα ερωτευτούμε, θα αγαπηθούμε, θα βγούμε βόλτα με τα παιδιά μας και τα κατοικίδια μας, θα περάσουμε ήρεμοι τα τελευταία χρόνια μας αφού βγούμε στην σύνταξη, θα αγωνιστούμε, θα κάνουμε φεστιβάλ και συναυλίες, θα χορέψουμε.

Όσοι συμμετέχουμε στην Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Ελληνικού Αργυρούπολης παίρνουμε την πρωτοβουλία και καλούμε σε ανοιχτή συνέλευση, τον κόσμο των γειτονιών μας που πλήττεται, την Κυριακή 12/07 στις 19:00, στην πλατεία του σταθμού ΜΕΤΡΟ Αργυρούπολη, για να συζητήσουμε και να οργανώσουμε συλλογικά τις δράσεις μας για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων ώστε να εξασφαλίσουμε το δικαίωμά μας να μην ασφυκτιούμε μέσα στις ίδιες μας τις γειτονιές.

Τα πεζοδρόμια και οι πλατείες είναι δημόσια,

ανήκουν σε όλους μας!




Παρασκευή 19 Ιουνίου 2020

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ: Η ΜΟΝΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΠΑΝΔΗΜΙΑ




Την τελευταία δεκαετία συνεχούς κρίσης δε φορτωθήκαμε όλοι το ίδιο τα βάρη της. Δεν χάσαμε και δεν υποφέραμε όλοι μαζί σε αυτήν τη χώρα. Για αυτό και κανένα success story νέο ή παλιότερο δε μας έπειθε για καλύτερες μέρες. Κανένα μεταμνημονιακό παραμύθι δε μας γέμιζε ελπίδα. Έτσι και με την νέα κατάσταση κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο, λόγω της πανδημίας του COVID-19,η επίθεση συνεχίζεται και είναι ταξική. Χτυπάει πρώτα από όλα τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία.  

Όπως τότε: το κεφάλαιο μόλις αισθάνθηκε την κρίση και κατάλαβε απώλειες αποφάσισε τη δραστική υποτίμηση της εργατικής δύναμης ως αντιστάθμιση της χασούρας. Έστειλε μήνυμα για τσάκισμα κάθε εργατικού δικαιώματος για επιβολή εργασιακού μεσαίωνα.
Έτσι και τώρα: Με αφορμή την πανδημία, ελαστικοποιούν ακόμα περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις, προωθούν την εκ περιτροπής εργασία με μείωση των αποδοχών στο μισό, σχεδιάζουν περικοπές στους μισθούς, βάζουν νέα εμπόδια στην οργάνωση και διαμαρτυρία ενώ συνεχίζεται η υποβάθμιση του συστήματος υγείας, του δημοσίου σχολείου (νομοσχέδιο Κεραμέως) και του φυσικού περιβάλλοντος (περιβαλλοντικό νομοσχέδιο)

Αυτό είναι το συνδετικό στοιχείο σε όλα τα μνημόνια, τα πολυνομοσχέδια και τις αντεργατικές πολιτικές. Χτύπησαν τις συλλογικές συμβάσεις, το δικαίωμα στην απεργία, την κυριακάτικη αργία, απελευθέρωσαν τις απολύσεις, καθιέρωσαν τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, πετσόκοψαν τις συντάξεις.

Αυτό το πολιτικό πλαίσιο σε συνδυασμό με την εκτίναξη της ανεργίας αφήνει τα αφεντικά να ξεσαλώνουν ακόμη περισσότερο:

Αυθαιρετούν ασύστολα πάνω στα ελάχιστα εργατικά δικαιώματα που έχουν μείνει.

Εκβιάζουν, κόβουν μισθούς, μας αφήνουν απλήρωτους, δεν πληρώνουν εισφορές,

Απολύουν μαζικά, απολύουν έγκυες,  καταφεύγουν στη μαύρη εργασία και πάρα πολλά άλλα.  

Απάντηση σε όλα αυτά είναι μόνο η οργάνωση των ίδιων των εργαζόμενων. Σας καλούμε πρώτα από όλα να εμπιστευτείτε τις αξίες του συνδικαλισμού και της συλλογικής δράσης. Σας καλούμε να ενισχύσετε τα πρωτοβάθμια σωματεία (κλαδικά και επιχειρησιακά), να συμμετέχετε στις διαδικασίες και στις δράσεις που αποφασίζουν. Να παρθούν πρωτοβουλίες για νέα σωματεία όπου χρειάζεται ή για πολύμορφες επιτροπές αγώνα στους χώρους δουλειάς. Γνωρίζουμε ότι η κατάσταση με τη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ και πολλές ομοσπονδίες σε μεγάλο βαθμό σκορπάει απογοήτευση. Να μην τους κάνουμε όμως τη χάρη. Η συλλογικότητα είναι δύναμη ακόμα και όταν τα τυπικά θεσμικά δικαιώματα είναι σχεδόν ανύπαρκτα.  Όταν οι εργαζόμενοι ενώνονται μπορούν να αντιμετωπίσουν την εργοδοτική τρομοκρατία.

Υπάρχουν όμως δυνατότητες και στο τοπικό επίπεδο. Στην περιοχή λειτουργεί η Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας που φιλοδοξεί να παίξει το ρόλο ενός εργατικού κέντρου αγώνα και συνάντησης. Είμαστε ουσιαστικά μια επιτροπή εργατικής αλληλεγγύης που μπορεί να συμπληρώσει, να βοηθήσει, να στηρίξει τις παραδοσιακές μορφές εργατικών κινητοποιήσεων. Επίσης μπορεί να γίνει ένα επιπλέον όπλο σε όσους δε χωράνε στον επίσημο συνδικαλισμό άνεργοι, ελαστικά και ‘μαύροι’ εργαζόμενοι. Σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση που επικρατεί η ανασφάλεια και η απογοήτευση πρέπει να σκεφτούμε νέους τρόπους οργάνωσης, νέες μορφές δράσης. Πρέπει επίσης να σταθούμε στα πόδια μας, ας γνωριστούμε μέσα από ένα πρόγραμμα με δράσεις αλληλεγγύης και πολιτισμού που βασίζετε αποκλειστικά σε εμάς τους ίδιους. Οργανωνόμαστε   λοιπόν στα σωματεία  μας - Οργανωνόμαστε στη λέσχη.